มีรอยยิ้มให้กับทุกวัน และทุกวันจะเป็นชีวิตที่มีสุข

คนเขียนบล๊อกนี้ ไม่รู้จริงๆว่า มีใครเคยเข้ามาอ่าน หรือมีคนติดตามอ่านสักเพียงใด 

ในช่วงเวลาที่ผ่านมา เป็นช่วงเวลาที่เราไม่ได้ทำการอัพบล๊อกเลย ให้ตาย

รู้สึกเสียใจ เพราะมีเรื่องหลายเรื่องที่อยากจะเขียน อยากจะเรียบเรียงให้อ่านกัน

แต่เวลาในแต่ละวันที่มันไม่เอื้ออำนวยเพราะทุกครั้งที่เขียนบล๊อก มักจะใช้เวลานาน เหอๆๆ

วันนี้ ได้ใช้โอกาสดีดี ที่รัฐบาลมีให้ มาทำการอัพบล๊อกอีกครั้ง นั่นอาจจะเป็นข้อดีของการหยุดครั้งนี้ 

แต่การอัพบล๊อกครั้งนี้ไม่เหมือนทุกครั้ง ทันเป็นระบายซะมากกว่า ซึ่งไม่รู้ว่า คนอ่าน หรือคนที่ผ่านเข้ามาจะคิดอย่างไร ขออภัยมา ณ ที่นี้

เป็นระยะเวลาหลายปี ทีเดียวที่ได้เข้ามาเล่นในเอกทีน เข้ามาอ่าน เข้ามาคิดตาม ไปกับชาวบล๊อกทั้งหลาย

ได้ทำการเขียนเรื่องของตัวเองบ้าง ไม่ว่าจะให้แง่คิดเล็กๆน้อยๆ หรือว่า การโพสรูปที่ได้ถ่ายมา ไม่รู้จริงๆว่าที่ทำไปมันเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นบ้างหรือป่าว

แต่สำหรับเรา มันเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีมาก ที่เมื่อเราเจอเรื่องอะไร ไปไหนมา หรือทำอะไรก็อยากจะมาอัพเดตให้คนอื่นได้สัมผัสไปกับมุมมมองของเรา 

รู้สึกผูกผันกับบล๊อกนี้ แม้จะไม่ได้อัพ แต่ก็ได้อ่าน ได้เข้ามารับรู้เรื่องราวต่างๆ

แม้ว่าจะไม่รู้ว่าวันไหนจะเป็นวันที่เราจะได้อัพบล๊อกอีกครั้ง แต่ก็คงจะรอคอยให้ถึงวันนั้น

วันที่เราจะสามารถ ทำให้บล๊อกนี้กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งหนึ่ง

สวัสดี 

edit @ 21 May 2010 19:30:30 by Arun-chan