มีรอยยิ้มให้กับทุกวัน และทุกวันจะเป็นชีวิตที่มีสุข

ไม่รู้จะเริ่มทักทายยังไงดีเพราะ ไม่ว่าจะเป็นสวัสดี สวัดัส หวัดดี ทักทายมิตรรักแฟนเพลง ฯลฯ ลองย้อน (ไม่ต้องรำ) ไปดูเอง ก็เอาเป็นว่าทักทายแล้วละกันนะ มาคราวนี้ชื่อ Entry ก็สุดแสนจะเน่าเหอๆๆ แต่มันก็มีที่มาน้า ลองไปอ่านกันเอาเองละกัน

ก็ที่มาของชื่อเนี่ย เกิดจากที่เราได้ไปถวายพระไตรปิฏกกับบำเพ็ญประโยชน์ที่วัดมเหยงค์ จังหวัด พระนครศรีอยุธยา (ยาวป่ะ) โดยไปกับ ชุมนุมแปลงสินทรัพย์เป็นทุน และ ชมรมกล้าตะวัน ซึ่งเป็นของหมวดสังคม ก็นั่งรถไฟไปเช้า บ่ายแก่ๆกลับ ( ฮา!) ซึ่งการนั่งรถไฟก็เป็นการเปลี่ยนบรรยากาศไปอีกแบบนึง ซึ่งเพื่อนเราหลายๆคนก็พึ่งจะเคยนั่งเป็นครั้งแรก แต่ไม่ใช่เราละกาน

ก็พอไปถึงสถานี อยุธยาเราก็นั่งรถสองแถวต่อไปยังวัด ก็มีน้ำท่วมด้วยแหละ แต่เค้าก็กั้นไว้ไม่ให้เข้าไปในตัวพระอุโบสถ การถวายพระไตรปิฎกก็ต้องเดินแห่รอบพระอุโบสถ ซึ่งเก่าแก่มาก 3 รอบและก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้นเมื่อเริ่มเดินรอบแรกแล้วทั้งขบวนก็ได้ยินเสียงดัง พลั่ก!! หันมามองกันทั้งขบวน ปรากฏว่าตรูสะดุดล้มก็ไม่ได้อยากจะแก้ตัวหรอกนะ แต่ก็ถือพระไตรปิฎกเล่มหนา (๗๘) แล้วก็ถือม้วนผ้ายาวๆที่มีคำสวดเขียนอยู่ มันก็เลยบังพื้นมิดเลย แล้วเราก็กำลังพลิกหนังสืออยู่เพราะมันกลับด้าน ก็เลยมองไม่เห็นทางซะงั้น

รีบลุกแล้วก็เดินต่อ รู้สึกแสบมากๆ แต่ยังไม่เท่าไหร่ (ยังไม่เห็นแผลไง) เดินมารอบสองกะจะดูว่าที่ตรูสะดุดเนี่ยอะไรวะ ปรากฏว่าเป็น ก้อนหินศิลาแลงซึ่งใหญ่บักฟายมากๆ เราก็คิดว่าสะดุดไปได้ไงวะเนี่ย -///- จากคำให้การของเพื่อนชื่อต้น ข และ ฝ ว่า 'ไม่คิดว่าจะมีใครสะดุด เพราะก้อนใหญ่มากๆๆ', 'ใหญ่ขนาดนี้คงไม่มีใครสะดุดหรอกมั้ง' , 'ใครจะมองไม่เห็นวะ ใหญ่ขนาดนี้' ฯลฯ ซึ่งคนที่สะดุดก็เค้าเองหนะแหละ คนที่ทุกคนลงความเห็นว่าไม่น่าจะซุ่มซ่ามมากที่สุด แต่ที่จริงเราก็โดนแม่ด่าบ่อยๆนะว่าซุ่มซ่ามอะ T^T

การบำเพ็ญประโยชน์ก็เป็นการกวาดลานวัด ที่นั่งกินข้าว รอบๆพระอุโบสถ แต่กวาดเท่าไหร่มันก็ร่วงลงมาอีก ก็เลยได้แต่ทำใจ (แอสไพริน) แล้วก็นั่งรถไฟกลับ (อ้อ! กินข้าวเที่ยงแล้วเน้อ) เอาเป็นว่าไร้สาระมาก็เยอะแล้วเรามาเข้าสู่ช่วงการมีสาระของเราบ้างดีกว่าเนาะ

ไม่ใช่แค่เป็นชื่อ Entry เฉยๆแต่ Home Sweet Home เป็นคำที่กล่าวได้ดีในความรู้สึกเมื่อเราได้อยู่บ้าน ไม่ว่าบ้านเราจะเป็นแบบไหนแต่เราก็รู้สึกสุขใจ อบอุ่นใจเมื่อเราได้อยู่บ้าน การนั่งรถไฟทำให้เราเห็นถึงวิถีชีวิตคนเดินทาง ความวุ่นวาย ความโกลาหลต่างๆ แต่ก็ให้ข้อคิดที่ดีแก่เราด้วย เพราะจุดมุ่งหมายของทุกคนก็คือการกลับบ้าน แต่อาจจะมีคนเถียงเราว่าแล้วคนที่ไม่ได้กลับบ้านหละ นั่นอาจจะเป็นเพราะคนๆนั้นกำลังเดินทางเพื่อที่จะหาบ้านของตนเองให้พบ บ้านที่เหมาะสมกับเขา

'บ้าน' คำที่มีความหมายลึกซึ้งไม่ใช่แค่เพียง บอใบไม้ ไม้โท สระอา นอหนู แต่เป็นอะไรที่ลึกซึ้งกว่านั้น ขนาดในภาษาอังกฤษที่มีทั้ง Home และ House แต่ความหมายจริงๆ House เป็นแค่เพียงสิ่งก่อสร้างที่เราอาศัยอยู่ แต่ Home เป็นบ้านที่เหมือนความรู้สึก เป็นอะไรที่เราบรรยายไม่ได้แต่ทุกคนก็น่าจะรู้ดี 'บ้าน' ไม่ต้องหรูหราเลิศเลอ ( เหมือนชื่อ Entry ) ไม่จำเป็นต้องดีพร้อม ( เหมือนโปรโมชั่นของ D-tac ) และไม่จำเป็นต้องดีเหมือนบ้านคนอื่น แต่มันเป็นบ้านที่ให้ความอบอุ่นแก่เรา ทำให้เรารู้สึกสบายใจ ไม่ต้องกังวลอะไร

เราเคยคิดบ้างหรือไม่ว่าทำไมในช่วงเทศกาลต่างๆที่แม้จะมีวันหยุดยาวแต่ก็เป็นช่วงเวลาสั้นๆเพียง 5-6 วันแต่ทำไมคนทุกคนจึงกลับบ้าน ทำไมคนพวกนั้นเขายอมเหน็ดเหนื่อย เสียทั้งเงินและเวลาในการเดินทางเพียงเพื่อที่จะกลับบ้าน บ้านที่มีคนที่เขารักรออยู่ มีคนที่คอยห่วงใย คอยดูแลเอาใจใส่เสมอมารออยู่ เพราะมันคือ 'บ้าน' ยังไงหละ

บางคนอาจจะต้องจากบ้านมาเพื่อความก้าวหน้ามาทำงาน มาเรียน ในเมืองหลวง ก็เพียงเพื่อให้คนที่รอเราอยู่ที่บ้านนั้นสบาย มีเงินใช้ แต่สำหรับบางคนที่เห็นความสบายเป็นใหญ่ หนีเข้ามาหาแสงสีในเมืองกรุง แล้วทอดทิ้งคนทางบ้านปล่อยให้เขารอคอยอย่างไร้จุดหมาย ปล่อยให้คนที่บ้านเป็นทุกข์ (ไม่เชื่อดูข่าวช่อง 7 ตอนกลางคืนดิ เพียบ!) ทำไมเขาถึงทำเช่นนั้น

เหตุใดทำไม เมื่อเรามีการศึกษาแล้วจึงไม่กลับไปพัฒนาบ้านเกิดของเราให้มีความเจริญดังเช่นเมืองใหญ่ อย่างน้อยในหนึ่งจังหวัดก็ต้องมีคนที่เก่งซัก 1 คนหละ แค่นั้นก็สามารถพัฒนาได้แล้ว แต่คนเราไม่คิดเช่นนั้นคิดเพียงแต่ตัวเอง ครอบครัว แล้วประเทศชาติที่ให้แผ่นดินเราอยู่หละไม่คิดที่จะพัฒนาบ้างเลยหรือ?? เริ่มจริงจังมากเกินไป ก็อยากให้ผู้อ่านทุกคนลองกลับไปคิดตามดูละกัน ยังไงบ้านก็ยังเป็นบ้านมันไม่หนีไปไหนหรอก แม้ผิดพลาดไปแล้วก็แก้ตัวใหม่ซะ ยังไม่สายเกินไปหรอก

Ps. แงๆ อยากจะร้องไห้ต้องมานั่งบิ้วอารมณ์ใหม่ หนีไปทำใจ 1 วัน เพราะจรองๆเรื่องนี้ต้องอัพตั้งแต่เมื่อวาน แต่อยู่ๆไปดับ ก็หายหมดเลย หมดอารมณ์ไปเลยอะ เหนื่อยใจ

Ps.2 แผลยังไม่ค่อยหายดี ตอนแรกก็แสบจี๊ดๆ แต่หลังๆเนี่ย คันโค-ตร ตอนนี้ก็ตกสะเก็ดเริ่มลอกแล้วจร้า

Ps.3 ได้ดู Rob-B-hood แล้วเขียนงี้ป่าว? เอาชื่อไทยไปละกัน อุ้มกระเตงฟัด ก็หนุกดี แต่ตอนนั้นดูแบบมึนๆเลยงงเล็กน้อยไว้เด๋วค่อยดูอีกรอบ

Ps.4 ก็ผลสอบยังไม่ออก เอาแห้วกินกันไปก่อนละกันนะ เคมีๆๆๆ เกลียดมันโว้ย!!

Ps.5 เราไปดูตารางสอนมาแล้ว เพิ่มฟิสิกส์กะชีวฯ ใครบอกเราว่าฟิสิกส์กะเคมีวะ เครียดเลย เพราะงั้นต้องไปกินแอปเปิ้ล

Ps.6 ซ้อมเปตองได้แค่วันเดียวก็ไม่ต้องซ้อมแล้วเพราะ ห้องสุขฯปิดเอาลูกไม่ได้ เย้ไม่ต้องซ้อมแต่เปิดเทอมมาแข่งเลยรึป่าววะ? ตายแน่

Ps.7 จบแล้วละกันเดี๋ยวจะโดนด่าว่า ปล. บ้านแกยาวเป็นหางว่าวรึไง อ้อ! ยังมีต่อ เชลซีแข่งคืนนี้เจอ เรดดิ้งเน้อ ไม่ต้องแช่งให้แพ้นะ เข้าใจมั้ย เพื่อนๆ ฮึ่มๆ บายๆ

รองเท้าใหม่แต่เริ่มลอก เชียร์เยอรมันแน่หรือ? 555+