มีรอยยิ้มให้กับทุกวัน และทุกวันจะเป็นชีวิตที่มีสุข

วันที่เรามาพบกัน คือวันที่มีความหมาย สิ่งดีๆเริ่มต้นขึ้นในหัวใจ นั่นคือรักที่เราให้กัน

ผ่านเรื่องราวมามากมาย ยิ่งทำให้เพิ่มความสัมพันธ์ สุขหรือทุกข์พร้อมจะก้าวไปด้วยกัน

ไม่มีวันจะ...เปลี่ยนแปลง

สัญญาแห่งเรา : สตรีวิทยา

โรงเรียน คือสถานที่หนึ่งที่เราไปหาวิชาความรู้ ไปเจอโลกที่แปลกออกไป เจอเพื่อนใหม่ เพื่อนที่ดี เจอครูบาอาจารย์ ได้ทำกิจกรรมต่างๆ แต่จริงๆแล้วถ้าลองมองดู โรงเรียนก็เป็นเพียงแค่ตึก เพียงแค่สิ่งก่อสร้างที่ไม่มีชีวิตจิตใจ เมื่อเวลาผ่านเลยไป มันก็เปลี่ยนแปลงตามไปด้วย แต่ถ้าเราคิดว่าโรงเรียนคือสถานที่แห่งความทรงจำดีๆที่อยู่ในหัวใจ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานเพียงใด โรงเรียนก็ยังคงตราตรึงอยู่ในหัวใจของเราเสมอ ตราบนานเท่านาน

สตรีวิทยา คือ โรงเรียนๆหนึ่งที่เราได้เรียนรู้อะไรมากมายจากที่นี่ ได้เจออาจารย์ที่ให้ทั้งความรู้ ความสนิทสนม คำปรึกษาตลอดจนความหวังดี ได้เจอเพื่อนมากหน้าหลายตา และที่นี่เราได้เจอ เพื่อน ที่เราคิดว่านี่แหละคือเพื่อนแท้ของเรา ได้ทำกิจกรรมต่างๆที่เราไม่เคยทำ ได้เรียนรู้อะไรอีกมากมายที่เราไม่คิดจะลืม

โรงเรียน ของเราอาจไม่ได้เป็นโรงเรียนที่ดีที่สุด แค่สำหรับเรามันเป็นโรงเรียนที่ดีที่สุดก็เพียงพอแล้ว โรงเรียนของทุกคนมีดีอยู่ในตัว แค่เราจะมองเห็นมันหรือไม่เท่านั้นเอง หากเราทำตัวเองให้ดีที่สุด ทุกคนในโรงเรียนช่วยกัน อีกไม่นานโรงเรียนของเราก็จะเป็นโรงเรียนที่ดีที่สุดอย่างแน่นอน

ที่ พูดมาทั้งหมดเราอยากให้ทุกคนที่ได้อ่านได้กลับไปคิดว่า เราทำอะไรเพื่อโรงเรียนแล้วหรือยัง ไม่ใช่คิดแต่ว่าโรงเรียนทำอะไรให้เรารึยัง หากเราไม่เริ่มต้นที่จะทำในวันนี้ วันหน้าเราอาจไม่มีโอกาสที่จะทำแล้วก็เป็นได้ หากวันหนึ่งที่เราคิดได้ แต่วันนั้นเป็นวันที่สายเกินไปเสียแล้ว เราต้องมานั่งเสียดายภายหลังว่า ทำไมวันนั้นเราจึงไม่คิดจะทำเช่นนี้ วันนี้ยังไม่สายเกินไปที่เราจะทำเพื่อโรงเรียนของเรา มาช่วยกันเถอะนะ

เรา อยากให้วันสุดท้ายที่เราได้อยู่โรงเรียนนี้ เป็นวันที่เรามีความสุข ไม่ต้องมานั่งเสียดายกับการกระทำทุกอย่างที่ผ่านมา อยากให้มันเป็นวันที่น่าจดจำ จำ... ภาพใบไม้ร่วงหล่น จดจำ... เรื่องราวที่ผ่านมา จำ... รอยยิ้มและน้ำตา ที่ต่อจากนี้จะไม่มีอีกแล้ว

รัก คำคำเดียวที่มีความหมายยิ่งใหญ่เกินกว่าจะหาคำใดมาเปรียบ คำที่ไม่มีความหมายที่แน่นอน คำที่ไม่มีกฎเกณฑ์ใดใดมาบังคับ อยากจะให้คำๆนี้เป็นคำที่แสดงถึงความรู้สึกต่อ สตรีวิทยา

'ไม่มี' ขึ้นต้นไม่มีลงท้าย และไม่รู้ว่าบทความนี้ทุกคนจะอ่านได้รึป่าว แต่ถ้าคุณลองอ่านดูดีๆ เราว่ามันอ่านได้ทุกคนแหละ เราอยากให้นำกลับไปคิดนะ

วัน เวลาที่เปลี่ยนไป เราไม่รู้ว่าเราจะทำตามอย่างที่พูดได้ทั้งหมดหรือไม่ เรารู้แต่เพียงว่า วันนี้เรารักโรงเรียนแห่งนี้ เราทำเพื่อโรงเรียนที่เรารัก และอยากให้ทุกคนนึกถึงโรงเรียนของตนเองด้วย

เปลี่ยนแปลง เมื่อเวลาผ่านเลยไปทุกสิ่งก็ต้องเป็นไปตามคำๆนี้ แต่จะมีสิ่งหนึ่งที่เราไม่อยากจะให้มันเปลี่ยนแปลงไปนั่นคือคำว่า รักสตรีวิทยา แต่ถ้าจะเปลี่ยนเราจะขอให้เปลี่ยนเป็นรักมากขึ้นกว่า มากขึ้นกว่าที่เป็นอยู่ ขอแค่นั้นได้มั้ย ?

ต่อจากนี้เราก็อยากจะฝากถึงรุ่นน้องที่พึ่งเข้ามา อาจจะอ่านไม่รู้เรื่องบ้าง แต่ก็ไม่เป็นไรขอแทนตัวเองว่าพี่ละกันนะ

พี่ขอฝากโรงเรียนที่พี่รักไว้ในมือน้องๆด้วย อยากจะขอให้น้องดูแลมันดีๆ รักมันให้มาก มากกว่าที่พี่รัก สตรีวิทยา มีความหมายที่ยิ่งใหญ่ บางคนอาจยังไม่รู้ค่าของมัน สตรีวิทยาไม่ใช่แค่โรงเรียนแต่มันคือบ้านหลังใหญ่ที่อบอุ่น ถ้าน้องๆมีปัญหา เพื่อนๆ รุ่นพี่ ครูบาอาจารย์สามารถช่วยเหลือน้องได้ บ้านหลังนี้จะคอยปกป้องคุ้มครองให้น้องอยู่อย่างปลอดภัย อยากให้น้องๆทุกคนอยู่ในสตรีวิทยาอย่างมีความสุข ใช้ชีวิตในรั้วแดง-ขาวให้คุ้มค่ากับเวลาที่เสียไป ทำอะไรให้โรงเรียนบ้าง มือสองมือน้อยๆของน้องจะรังสรรค์ผลงานที่ยิ่งใหญ่ได้หากน้องมีความตั้งใจและความพยายาม พี่ขอเป็นกำลังใจให้

น้องๆที่ได้ไปเข้าค่ายรับน้องมาแล้ว มีประโยคหนึ่งที่พี่ๆฝากมาให้น้องๆ ไม่รู้ว่าจะมีพี่คนไหนได้กล่าวประโยคนี้หรือยัง ยังไงก็แล้วแต่อยากให้ประโยคนี้กับน้องๆทุกคน

พี่ไม่ได้อยากให้น้องซึ้งใน 3 วัน 2 คืนที่เราได้ร่วมทำสิ่งดีๆด้วยกัน

ไม่ได้อยากให้น้องรู้สึกขอบคุณ ในระยะเวลา 3 เดือนที่พวกพี่ๆเตรียมงานกัน

แต่พี่ๆ อยากให้น้องๆรู้สึกถึง 108 ปีที่รุ่นพี่ทุกคนได้ร่วมสร้างความเป็น สตรีวิทยา ขึ้นมา

(อันนี้ไม่เกี่ยวกับข้างบนแล้วนะ)

ต่อไปน้องอาจจะจำพี่ไม่ได้ พี่ไม่ว่า แต่อย่าลืมความเป็นเลือดแดงขาวเด็ดขาด ที่พี่ทำไปก็ไม่ได้หวังให้น้องมาสรรเสริญถึงความดีงาม น้องไม่ต้องมาปลื้มพี่ก็ได้แต่อยากให้น้องรู้ไว้ พี่จะจดจำภาพวันคืนที่เราได้ทำร่วมกันมา และที่ทำไปทั้งหมด เพราะพี่หวังดีและรักน้องนะ เท่านั้นเอง

ขอโทษ ถ้าทำให้คุณเสียเวลามาเปิดหรืออ่านบทความที่คุณคิดว่าไม่น่าสนใจ

ขอโทษ เพื่อนๆพี่ๆน้องๆ ถ้าเราทำอะไรให้ไม่พอใจ ทำอะไรผิดไป

ขอโทษด้วยนะ

ขอบคุณ ที่เสียเวลามาอ่านบทความของคนๆหนึ่ง ที่อยากจะระบายความรู้สึกต่างๆตั้งแต่ปีที่แล้วที่ได้ทำค่ายรับน้อง แต่ยังไม่มีโอกาสออกมาพูดแบบนี้

ขอบคุณ เพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่ร่วมมือกันทำค่ายรับน้อง 107 และ 108 จนเป็นผลสำเร็จ

ขอบคุณ ในทุกๆคำขอบคุณที่มีให้แก่กัน ในทุกๆสิ่งทุกอย่างที่มอบให้กัน

ขอบคุณจริงๆ

Ps. ตอนแรกกะว่าคงไม่ยาว (ปามานคำว่าไม่มี) แต่ไปๆมาๆ พิมพ์แล้วก็ไหลออกมาเรื่อยๆ เลยออกมายาวอย่างที่เห็นในทุกครั้ง อยากจะบอกว่าใน 1 บทความที่เราพิมพ์ใช้ระยะเวลาประมาณครึ่งค่อนวันกว่าจะออกมาได้ ทำให้บลอคเราดองอย่างที่เห็น เหอๆๆ

Ps.2 รูปค่ายที่ถ่ายน้องๆ เราเขียนชื่อลงไปหมดแล้ว ถ้าใครจะเอาก็มาขอได้ที่เรานะ เอ้อ! ใครที่ได้ไปก่อนเอามาเปลี่ยนด้วยก็ดีเพราะยังไม่ได้ลงชื่อที่รูปอะ

Ps.3 พรีเมียร์ชิพ ยังไม่จบแต่ก็จบแล้วแหละสำหรับเรา ที่สอง คร้าบ ไม่คิดเสียใจที่เป็นแบบนี้ ปีนี้ไม่ใช่โอกาสของเราก็ให้เขาไป แล้วปีหน้าค่อยเอาใหม่นะ ตัวเอง

Ps.4 เจอกันตอนเปิดเทอมเลยรึป่าวเนี่ย วันพุธนี้แล้ว อ้อ! ใครที่อ่านมาทั้งหมดแล้วนึกว่าเราจบม.6 แล้วเข้าใจผิดนะจ๊ะ ขึ้นม.5 เองแต่หน้าเด็กน้องคิดว่าม.2 555+ ไม่เข้าใจตรงไหนถามได้ แสดงความคิดเห็นกันได้เต็มที่ เราอยากอ่านจริงๆนะ ขอร้องหละ พลีสสส

จบแค่นี้แหละจร้า ไว้เจอกันคราวหน้าเมื่อชาติต้องการ หุหุหุ

edit @ 2007/05/14 17:48:56